"Mój tydzień z Marilyn" od piątku w polskich kinach

Amerykanka Michelle Williams za rolę Monroe otrzymała Złoty Glob. Za "Mój tydzień z Marilyn" ("My Week with Marilyn", prod. USA/Wlk. Brytania) przyznano ponadto dwie nominacje do Oscara, w kategoriach: główna rola żeńska (trzecia już nominacja do Oscara dla Williams, wcześniejsze dwie przyznano jej za kreacje w filmach "Tajemnica Brokeback Mountain" i "Blue Valentine") i drugoplanowa rola męska (nominowany został Kenneth Branagh, za rolę aktora Laurence'a Oliviera).

"Kariera to piękna rzecz, ale nie możesz się do niej przytulić w zimną noc"; "Mądra dziewczyna całuje, ale się nie zakochuje, słucha, ale nie wierzy, odchodzi, zanim zostanie porzucona"; "Hollywood to takie miejsce, w którym płacą ci tysiąc dolarów za twoje ciało, a jedynie 50 centów za duszę"; "Jestem samolubna, niecierpliwa i trochę niepewna siebie. Popełniam błędy, tracę kontrolę i jestem czasami ciężka do zniesienia. Ale jeśli nie potrafisz znieść mnie, kiedy jestem najgorsza, to cholernie pewne, że nie zasługujesz na mnie, gdy jestem najlepsza" - to słowa najsłynniejszej blondynki w historii kina.

Czytaj także: Blues na wodzie. Nowy festiwal w Wielkopolsce

Marilyn Monroe (1926-1962, właśc. Norma Jeane Mortenson, później Norma Jean Baker; Mortenson i Baker to nazwiska mężczyzn, z którymi związana była matka aktorki) większą część dzieciństwa spędziła w rodzinach zastępczych i w sierocińcu.

Gdy miała 16 lat, po raz pierwszy wyszła za mąż, po czterech latach małżeństwo zakończyło się rozwodem. Później Monroe miała jeszcze dwóch mężów: w 1954 r. wyszła za baseballistę Joe DiMaggio (małżeństwo przetrwało niecały rok), w latach 1956-1961 była żoną dramatopisarza Arthura Millera. W filmach występowała od 1947 r.

Drogę do sławy otworzyły jej produkcje z 1953 r., "Niagara" i "Mężczyźni wolą blondynki"; w tej drugiej zagrała wspólnie z Jane Russell, śpiewała słynną piosenkę "Diamonds Are a Girl's Best Friend". W kolejnych latach Monroe można było oglądać m.in. w "Rzece bez powrotu" (1954), "Słomianym wdowcu" (1955), "Przystanku autobusowym" (1956), "Księciu i aktoreczce" (1957), "Pół żartem, pół serio" (1959), "Skłóconych z życiem" (1961). Monroe zmarła w 1962 r. w swoim domu w Los Angeles, jako oficjalną przyczynę zgonu podano przedawkowanie środków nasennych.



Autor scenariusza "Mojego tygodnia z Marilyn", Adrian Hodges, zwrócił uwagę, że przez lata "wizerunek Monroe banalizował się". "Myślę, że dostaliśmy szansę przywrócenia ikonie w pełni ludzkiego wymiaru" - powiedział o filmie Simona Curtisa.